»» یه‌نفر بیشتر نیستیم!

من از همین تریبون از همه کسانی که اینجارو می‌خونن و هنوز منو ندیدن و فکر می‌کنن با چه آدم ملایمی روبرو خواهند شد و بعد نمی‌شن و یا اونا که من ِ شلوغ و سربه‌هوا و وحشی‌رو می‌شناسن و بعد اینجارو می‌خونن و با یه آدم کاملا متفاوت روبرو می‌شن عذر می‌خوام بابت این تناقض ِ به اندازه یه سیاهچاله عمیق! الآن یکی از دغدغه‌های من اینه که آبرو خودمو باید حفظ کنم یا وبلاگمو؟! دونقطه‌دی

ئه‌سرين |‌ May 9, 2008 01:30 PM | نظر (7)| هرچی

راستی رفتیم آزادی از همون چیز کیکا هم خوردیم اتفاقاً، فقط ننوشتم دیگه ملت دلشون نخواد:) بعدشم، فکر کنم این بچه‌ها مچکریم رو از تو گرفته باشم، از بعضی چیزا که خوشم می‌آد بعداً می‌شه جز حرف زدن خودم، مثل همون می‌گم ها آلیس. راستی به آتبین بگو چرا دونت برینک کم؟ :))

سلام
برا من هم یه معضل شده این تفاوت بودن بین خود بیرونی و خود وبلاگی !
البته متاسفانه و یا خوشبختانه افرادی که دور بر منن و اطرافیانم در مورد وبلاگ نوشتن من چیزی نمیدونن. ولی کاش میشد یه جور بود . این چند گانگی ما آدما و بخصوص ایرونیا ناراحت کننده است .
بالشخصه برام عجیبه که حتی نمیشه وقتی تا حد زیادی هم ناشناسی بازم 100 درصد اونی که هستی رو بروز بدی . چرا ؟ نمیدونم .
موفق باشی .

جاست فور دت آي دونت وانت برينگ كم اصنم آروم نمي‌رسي به نظر از اين جا و اين چيزا عجيب خلاصه نيست هيچم.

منم همین که تو گفتی :دی

می گم ها من همش يه ئه سرين ديدم، همين وبلاگيه، آها يادم اومد به غير از دفعه اول که ديدمت. خدايش به جای حضرت مريم می تونستی بازی کنی تو فيلما اون موقع.

نه، تحتِ تأثیرِ حرفِ دیروزِ من بود الان این! :ي :ي

توصیه ی دوستانه بود الان این؟!