بگو زمین بچرخد
به دور خود
به دور خورشید
بگو زمان نایستد
بالا رود
پله‌پله
از بلندای هستی.

بگو زمین و زمان بچرخد
رها شود، بپیچد!

ما،
تاریخ را
به نام خود سند زده‌ایم
همین حوالی،
میان قابهای خنده
میان همهمه‌ی بودن
میان گریه و خنده
میان سلام و خداحافظ.

ما تاریخ را به نام خود سند زده‌ایم
همین دیروز
همین فردا.

ما،
اوج خنده‌ها
و لذتهامان را
به نام خود
به نام دوستی
سند زده‌ایم.

"سوم بهمن هزار و سیصد و هشتاد شش خورشیدی"

پ.ن. برای پونه