»» آیکون سبز!

من واقعا هیچ علاقه ای ندارم که آدمارو شناخته نشناخته بفرستم تو دسته دوست جون* ها. اما بعضیها جدا خودشون یه کاری می کنن که آدم مجبور می شه! تو این بلبشوی من واقعا این یکی کمه که خدارا بسی شاکریم که کمبودمون رفع شد! یکی اینو توجیه کنه بابا! * این دوست جون با دوست جونهای شما یا حتی دوست جون خولیو کورتاسار فرق داره. فکر کنم فقط چندنفر و علی الخصوص سمن حالیش بشه عمق فاجعه رو!

ئه‌سرين |‌ December 13, 2007 09:03 PM | نظر (5)| هرچی

آدمهایی که می آیند
و میروند
با سایه ای بعضی
بی سایه ای حتی بعضی دیگر...
مینشینی کنار پنجره
عبورشان را نگاه میکنی
بی کلامی حتی...
عادت کرده ای انگار
به این آمد و رفتها...
کاش اینهمه زخمی نمیشدی اما
و تکه هایت را هی نمیکندی
سوغات کنی توی چمدانشان
وقتی که میروند
به آن ناکجا آبادی که تو
هیچوقت بلد نشدی نشانش را
که سراغ بگیری ازشان
وقتی تا سرحد مرگ
دلتنگشان میشوی

ps:دوباره شاعر شدم اینجا...
ممنون که هستی
بودنت بهانه ایست برایم دخترک
که باشم هنوز

مبارکه؟؟؟؟
ما آخرش نفهمیدیم چی شد!! هر بار میایم و میرم میبینم که یه سر بحث ازدواج و ایناس که

هااااا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

سليس مينويسي.خسته نباشي....

فاجعه!
وا خدا نکنه. ئه سرین جان نکنه گرفتار سریش شدی نه دوست جون :)

واو نوشته هاتو که می خونم کلی کیف می کنم هاااااا. موفق باشی

ناقلا نکنه دعای خیر ما گرفته! :) و داریم راحت می شیم از دستت هاهاها