»»

قبول، داده ام درختهای سیب ِ ترش ِ باغ را با بارش به نامت بزنند. فقط یک شرط دارد: اجازه نداری سیبها را بیرون ببری! باید برای خوردنشان به باغ بیایی. پ.ن. با تشکر از حمید مصدق و سیبش!

ئه‌سرين |‌ November 22, 2007 12:10 AM | نظر (8)| هرچی

اصلا بگو به شرطی که دست به سیب ها و درختا نزنی!
این لوگوئه پس کی نصب میشه؟

بيا و ببين / با من چه کرده اند / این یک به یک / بود و نبودنم / با رنگ تو / با طعم سیب / هرجا روم / آن دیگری در پشت باغ / در زیر ماه / در اوج ابر / تنها یکیست / یا من بمان / با من بمان / تا مرز باغ / تا اوج شاخه های خمیده در اوج حضور تو / سیب ایت می دهم / بار دگر ببوی / اینک.. همین زمان ....
بقیه اش رو هم بی خیال--تا همین جا شعر در کردم

قبلی من بودم :دی
میگم این لوگو رو به پیکاسوی خدابیامرزم داده بودی تا حالا آماده شده بود :D

گلی جان من برایت قصه های ناب خواهم خواند...
چقدر این شعرش رو دوست دارم :(
اما همه شعراش یه جورائی مایوس کننده هستند! قبول داری؟

من هر روز صبحم رو باخوردن سیب شروع می کنم تا بلکه هبوط کنم!
وانسان به امید زنده ست!
این بود انشای من درباره ی پست شما
دونقطه دی

ha ha aslan az sabz harf nazadi ! vali sib zabz ha torshan dige ...chi shodddd

man ham fekr mikardam sibe shere mosadegh "sabze"!!jaleb shod

ولی من از روزی که فهمیدم یه سیب باعث بدبختی چند میلیارد انسان گشته از سیب خوردن گریزانم