این همراهی دف و تنبور، این شعر...
راستش را بخواهید همه چیز ِ همه چیز هم که خوب باشد وقتی می شنوی چیزی از این دست، دلت می خواهد بنشینی یک گوشه، آرام یک چیزی در اعماق وجودت غلغل کند و دلت یکجوری غنج برود از چیزی که می دانی و نمی دانی و مدام دلت بلرزد و حرکتی، صدایی بخواهی که ندانی چیست و نتوانی به انجامش و فکر کنی قبل از سماع شاید همینجوریها باید باشد.
آهنگ مستان از آلبوم افسانه تنبور بیژن کامکار را اگر دارید که گوش کنید، اگر هم ندارید خودتان زحمت پیدا کردنش را بکشید که ما دلمان نمی آید با کیفیت پایین برایتان بگذایم جای. بشنوید و از شنیدنش لذت ببرید. شاید دچار حس مشترک شدیم!

راستی کسی این آهنگ مردان خدای ناظری رو نداره برامون  بفرسته یکجورهایی؟ هزارسال پیش به این رفیقمون گفته بودیم  بهمون بده، ایشون همون روزها که وقتها داشتند یادشون رفت وای به الآن که دیگه عمرا! (حتما باید به زور متوسل بشم پسرم؟ لینکت کنم وبلاگت لو بره؟ نه، خداییش؟! )