»» خوره‌ي جان!

من، شبها روزهايم را به قضاوت مي‌نشينم،‌ عصباني مي‌شوم، دعوا مي‌كنم، عذرخواهي مي‌كنم، گريه مي‌كنم، مي‌خندم،حرف مي‌زنم، آرام مي‌شوم، تصميم مي‌گيرم فردا چطور رفتار كنم با اينكه مي‌دانم هرچه باشد فردا حتما تغييرش خواهم داد. و فردا، بي‌خيال شب گذشته، مثل روزهاي پيش خودم را پس مي زنم تا شب باز خودم را به دادگاه بكشانم! و شب و روز سر مي شود بي حضور من!

ئه‌سرين |‌ August 8, 2007 11:40 AM | نظر (3)| هرچی

خوب میدونی به نظر من .. من ِ واقعی تو همونه که هست همون که عصبانی میشه - گریه میکنه - دعوا میکنه - شاید داد هم بزنه ...
شاید نیازی به محاکمه نداشته باشه .. چرا میخوای عوضش کنی؟؟؟

من امروز از يك لينك با بلاگت آشنا شدم .
و
از اين پيام هاي تكراري كه ميگن "وبلاگ قشنگي داري ، سر بزن به وبلاگ ما"
متنفرم . متنفرم . متنفرم...
به خاطر همين مي خوام سر يك فرصت مناسب تمام وبلاگت رو بخونم.
تنها دوست داشتم يك كامنت گذاشته باشم .

من هر بار میام بگم معنی اسمت چی هستش و اینا! بعد می بینم به پستت ربطی نداره میرم! حالا می گی لطفن؟!