»»

بر آستان اين شب نابجا خيره به افقي كه تا چشم كار مي كند پيدا نيست زمزمه مي كنم سرود خورشيد را همان كه پس ِ پشت ِ كوههاي سر به فلك نكشيده گویی سالهاست چونان فانوس ِ خاموش انتظار شعله مي كشد در ميانه ی شب خيره به بلنداي تاريكي مرثيه ي يلدا می خوانم برای خدايي كه سرخوشانه هربار كه تا آستان بندگيش مي شتابي بي رحمانه شولاي خشم برمي كشد تا سندي بسازد بر خليل بودن يا كنعانيت ات و مي نشيند به نظاره ي هميشه ي نبرد تو و فرشته ي شك با انگشتي آماده براي اعلام حكم نابودي يا زندگی

ئه‌سرين |‌ June 26, 2007 01:42 AM | نظر (8)| نه‌،قصه

می بینم که پرشین استت و اینا!!! استیفاده!!می کنی.
به هر حال از وب استتس خیلی بهتره دو نکته دال!

نه بابا! ساز دهنیم کجا بود! دوستم بلده من پزشو میدم ...یه چی تو مایه های من که نه دومادمون بلده! :) چیزه ... خودت خوبی؟

tabiri ke az khorshid dashti ro dus dashtam
chun fanuse khamush dar entezare sholeee!

میگم حالا چون من به کسائی که عزیز هستن برام نمیتونم نه بگم دعوتتو قبول میکنم ... حالا کی بایم تهران ؟ D:

فرشته شک ! چه اصطلاح جالب و بامعنایی :( اما کلاً غصه دار شدم اینو خوندم

سلام من دوست آواتم
اگر من یک عکس داشته باشم که بخواهم اونو تو لگوی خودم قرار بدم باید چه کنم تا جاوا اسکریپتش را به دست آورم . در ضمن من چطور می تونم یک قالب درست کنم؟ سوال اول مهم تر است

یحتمل کلاس رفته

شب بیداری شما هم مث که !!؟