آرشیو ماهانه:
. July 2008
. June 2008
. May 2008
. April 2008
. March 2008
. February 2008
. January 2008
. December 2007
. November 2007
. October 2007
. September 2007
. August 2007
. July 2007
. June 2007
. May 2007
. April 2007
. March 2007
. February 2007
. January 2007
. December 2006
. November 2006
. October 2006
. September 2006
. August 2006
. July 2006
. June 2006
. May 2006
. April 2006
. March 2006
. February 2006
. January 2006
. December 2005
. November 2005
. October 2005
. September 2005
. July 2005
. May 2005
. April 2005

Design: Asreen
Powered by: Movable Type 3.2

© Copyright by Asreen.com 2001-2008
RSS 2.0

صفحه ی اصلی
 پست قبلی: - 02/15/07
 پست بعدی: + متهم قيام كند. دفاعي - 02/18/07

»» موهاش را كشيده بود روي

موهاش را كشيده بود روي گوشهاش و دست گذاشته بود روي آنها و سر گرفته بود زير دوش تا نشنود صدا، صدا، صدا...
و آب كه هري ريخته بود روي سرش،‌ صداي موج و دريا و همهمه پيچيده بود فقط و بعد انگار يكي شروع كرده بود به شمارش... تا ده كه بشمرم... تا هشت كه بشمرم... تا سه كه بشمرم ... تو ديگر زنده نيستي...1...2...3... بعد قطار غرق شده بود و هنوز زير شرشر دوش همهمه بود و، بود!

پ.ن. صداي مرتبط: فيلم اروپا

ئه‌سرين | February 17, 2007 09:04 AM | نظر (2)| هرچی
 
نظرات:
پونه : February 17, 2007 08:52 AM

نوشته های خیلی قوی و پر کشش شده ادامه بده ....


ilia : February 17, 2007 04:18 AM

بله.در همهمه آدمیان و بی زبانی غرق می شویم.انگار هنوز زیر دوش شماره می کنیم.مرگ را.