آرشیو ماهانه:
. September 2008
. August 2008
. July 2008
. June 2008
. May 2008
. April 2008
. March 2008
. February 2008
. January 2008
. December 2007
. November 2007
. October 2007
. September 2007
. August 2007
. July 2007
. June 2007
. May 2007
. April 2007
. March 2007
. February 2007
. January 2007
. December 2006
. November 2006
. October 2006
. September 2006
. August 2006
. July 2006
. June 2006
. May 2006
. April 2006
. March 2006
. February 2006
. January 2006
. December 2005
. November 2005
. October 2005
. September 2005
. July 2005
. May 2005
. April 2005

Design: Asreen
Powered by: Movable Type 3.2

© Copyright by Asreen.com 2001-2008
RSS 2.0

صفحه ی اصلی
 پست قبلی: نانوشته ماند به خیانت زمان، کشف و شهود هایم ! - 11/25/06
 پست بعدی: چرا نگاه نکردم؟ - 11/28/06

»»  می دونی! هربار که خبر

 می دونی! هربار که خبر مردن یکی دیگه رو می شنوم، فکر می کنم ریشه هامون داره از خاک می زنه بیرون! فکرش رو کن؟ کیارو داریم جای اینا که یواش یواش دارن میرن؟ چقدر آدم، که دیگه نداریم!

ئه‌سرين | November 26, 2006 11:45 AM | نظر (3)| هرچی
 
نظرات:
-3 : November 28, 2006 01:05 AM

Babak bayat ham raft ...aya kasi digar Babak mishavad??


آزاده : November 27, 2006 12:46 PM

سلام . منم از دیشب به این مقوله فکر کردم... که کیا رو داریم جای اونایی که میرن بذاریم؟ اصلاً داریم؟


Asrin : November 27, 2006 08:50 AM

-دیوارهای راه‌روها نم گرفته، شدید!
-اسختر ِ پُر از جلبک‌های سبز و قهوه‌ای، آب راکدش را راکدتر می‌کند.
- باغ روبه‌رو پُر از درخت‌های نارنج و پرتقال با سپیدارهای بلند است، من اینجا دلم می‌گیرد.