آرشیو ماهانه:
. July 2008
. June 2008
. May 2008
. April 2008
. March 2008
. February 2008
. January 2008
. December 2007
. November 2007
. October 2007
. September 2007
. August 2007
. July 2007
. June 2007
. May 2007
. April 2007
. March 2007
. February 2007
. January 2007
. December 2006
. November 2006
. October 2006
. September 2006
. August 2006
. July 2006
. June 2006
. May 2006
. April 2006
. March 2006
. February 2006
. January 2006
. December 2005
. November 2005
. October 2005
. September 2005
. July 2005
. May 2005
. April 2005

Design: Asreen
Powered by: Movable Type 3.2

© Copyright by Asreen.com 2001-2008
RSS 2.0

صفحه ی اصلی
 پست قبلی: تقاطع ِ نوشتن ِ فیلمنامه - 11/20/06
 پست بعدی: سلام آقای فروید! - 11/21/06

»» و تو انگار کن که هرگز نبوده ای

پیرمرد این شایستگی را داشت که شاهد لحظه ای باشد که فردی، مردی یا زنی، برای همیشه تغییر می کند و با همه ی زندگی خود به آن دمی چنگ می زند که برای آن زاده شده، و آن گاه می گذارد تا آن دم بگذرد، بی هیچ حسرت اما با اندوه.
گرینگوی پیر/ کارلوس فوئنتس

* تیتر از عباس معروفی

پ.ن. گاهی به نگاهی آرام می گیرم، گاهی به نگاهی همه چیز را می دانم *
پ.ن. دل دل می زنم...

ئه‌سرين | November 20, 2006 12:50 PM | نظر (1)| كافه
 
نظرات:
Q : November 20, 2006 10:47 AM

سیاه جامه غزل بانو!
آمدنت را دل دل می زنم
در ایوان ِ زخم و حادثه
....

"شهیار قنبری"