|
پیرمرد این شایستگی را داشت که شاهد لحظه ای باشد که فردی، مردی یا زنی، برای همیشه تغییر می کند و با همه ی زندگی خود به آن دمی چنگ می زند که برای آن زاده شده، و آن گاه می گذارد تا آن دم بگذرد، بی هیچ حسرت اما با اندوه. گرینگوی پیر/ کارلوس فوئنتس * تیتر از عباس معروفی پ.ن. گاهی به نگاهی آرام می گیرم، گاهی به نگاهی همه چیز را می دانم * پ.ن. دل دل می زنم...
|