آرشیو ماهانه:
. September 2008
. August 2008
. July 2008
. June 2008
. May 2008
. April 2008
. March 2008
. February 2008
. January 2008
. December 2007
. November 2007
. October 2007
. September 2007
. August 2007
. July 2007
. June 2007
. May 2007
. April 2007
. March 2007
. February 2007
. January 2007
. December 2006
. November 2006
. October 2006
. September 2006
. August 2006
. July 2006
. June 2006
. May 2006
. April 2006
. March 2006
. February 2006
. January 2006
. December 2005
. November 2005
. October 2005
. September 2005
. July 2005
. May 2005
. April 2005

Design: Asreen
Powered by: Movable Type 3.2

© Copyright by Asreen.com 2001-2008
RSS 2.0

صفحه ی اصلی
 پست قبلی: وقتی همه خواب بودند - 11/ 4/06
 پست بعدی: دلم آشوب شد بس که - 11/ 6/06

»» لعنتی! شده ام آدمی که

لعنتی! شده ام آدمی که نقشش چسبیده و مانده همه جا!

ئه‌سرين | November 5, 2006 12:47 PM | نظر (3)| هرچی
 
نظرات:
-3 : November 5, 2006 09:38 AM

?


لیلا.ک. : November 5, 2006 09:06 AM

مرو ای دوست!
مرو ای دوست!
بنشین با من و دل
بنشین تا برسم مگر
به شب موی تو
تو نباشی چه امیدی به دل خسته من
تو که خاموشی
بی تو به شام و سحر
چه کنم با غم تو؟


Asrin : November 5, 2006 02:02 AM

اینک زمان رفتن است
هر یک از ما به راه خود میرود
من به سوی مرگ
شما به سوی زندگی
کدامیک بهتر است؟
تنها خدا می داند.......