اینارو ولش! من همیشه فکر می کردم اگه قضیه نسبیت اینشتین و سرعت نور و طول عمر انسان در کجای کهکشان چقدر می شه و اینا واقعیت داشت و امکانات هم بود و دنبال داوطلب می گشتند که یکیو بفرستن بره فضا و ده سال دیگه برگرده و مثلا صدسال از روز حرکتش از زمین گذشته باشه چه حالی می شه؟ بعد همیشه هم ذهن ِ خودآزار ِ خل و چل خودمو می ذاشت جای اون یه نفر! بلدی حسش رو تصور کنی؟
الآنم فکرش رو می کنم.