نسبت به فیلمایی که این چند وقته دیدم یه سر و گردن بالاتر بود. اگه البته سوژه ی خوب به آهستگی رو که خیلی ناجور در آورده بودنش بذاریم کنار، این یکی جزء فیلمای خوب بود. لااقل آب و دون سوا نبود موضوعش، هرچند تکراری هم بوده باشه. به نظرم اومد از یه سری فیلم الگو داشت بعضی جاها ولی یادم نیست!

یه سری آدما از شدت حماقت و سادگی کفر ِ آدمو در میارنا! رفیق ِ سالومه و توهم بهشت بودن دبی از اوناست، که واقعیش تو جامعه ریخته فت و فراوون!
اپیزود ملوک خیلی خوب بود، چسبید!