می دونی تو واقعا حیف شدی! تو و تو! هرچی به زندگیتون نگاه می کنم می بینم زندگی مشترک هیچی بهتون نداده و در عوض خیلی چیزا رو ازتون گرفته! واقعا می گم. این زندگی اون چیزی نبوده که شما حقش رو داشتید. بعضیا وقتی مستقلند بهترینند، بعضیا وقتی یکی کنارشونه. شماها رسما نابود شدید. استقلالتون و خودتون رو از دست دادید و موندنتون فقط به خاطر همون دلیل قدیمی ِ بودن بچه هاست! این طرز فکر، این نگرش به جامعه، این شناخت هرز رفته تو تمام این سالهای زندگی مشترک ِ تکه تکه شده! فقط می تونم بشینم و به حرفتهاتون، دردلهاتون، داد و بیدادهاتون گوش بدم و گاهی بشم دیوار و فکر کنم قربانی یعنی شما! احتیاجی به فرشته نیست، شما روبرویم نشستید. تصویری تمام قد!
گوش می کنم بدون عکس العمل که خالی بشید. دیگ که به جوش بیاد سرم رو می گیرم زیر آب سرد و توی دلم فریاد می زنم بلکه آوار نشم!