زمانی تمام خواسته ی نوجوانی ام زندگی در یک دنیای مدرن بود، مدرن یعنی نه چیزی که الآن هست، چیزی بهتر در حد همون داستانهای تخیلی که می نوشتم و می خوندم یا حتی این(من عاشق این فیلمم). تازگی اما  همچین خبرهایی نگرانم می کند، احساس می کنم قبل از اینکه به چنین مرزی از پیشرفت ِ زندگی برسیم باید تجربه ی زندگی ساده تری در آرامش رو داشته باشیم. زندگی ساده، متوجهید که؟

پ.ن. اینم داشته باشید از صادق هدایت. یه زمانی با چه خون ِ دلی اینارو پیدا می کردیم!