»» پیش از آن که هنر

پیش از آن که هنر رفتار ما را شکل دهد و به عواطف ما سخن گفتن با زبانی تصنعی و متظاهرانه بیاموزد عادات ما خام اما طبیعی بودند و تفاوت در رفتار ما در نخستین نگاه تفاوت در شخصیت را اعلام می کرد. طبیعت انسان در اصل نیکوتر نبود، اما انسان ها امنیت خود را در سهولت راه یابی متقابل به یکدیگر می دیدند، و این امتیاز که ما دیگر قدرش را احساس نمی کنیم آن ها را از رذایل بسیار محافظت می کرد. "ژاک روسو" -  LIthium پ.ن. من عاشق این دیزاینشم

ئه‌سرين |‌ June 21, 2006 01:52 AM | نظر (1)| هرچی

سلام... برای قبیله ام رو خوندم! بهت تبریک می گم... به خدا... از خودت پرده برداری کردی: کار بزرگ و سختیه/ منهم وقتی از اونجایی که کار می کردم - تو خوب می شناسی اش - اومدم بیرون، وقتی جلوشون وایستادم و گفتنم من اینم و اینطوری فکر می کنم؛ اولش از ابراز عقیده تو وبلاگ می ترسیدم؛ می دونستم که همون اهالی دور و نزدیک قبیله چه کنایه هایی رو که شروع نمی کنند!!! می دونستم که می دونند شفق کیه؟ اما کم کم دیگه از تقیه حالم به هم خورد ... برای همین هم بود که تصمیم گرفتم با همین وبلاگ و همین آی دی بنویسم. تو این یکی دو ماهه اخیر احساس آزادی واقعی می کنم. چون حالا دیگه کسی نیست که باهاش رودروایستی داشته باشم یا از ابراز عقیده ی واقعی ام بترسم... فقط مواظب باش زیاد تند نری... بعضی ها هم گیرن! این خاصیت اینترنته... بخش خاله زنکیشه دیگه!!! هرچی بنویسی و حالی داشته باشی دوست دارند تعبیرش کنند برای اثبات فرضیه های خودشون... مثل من و فرهاد... از اون دندونا... شفق