موضوع اينه كه تو جدی ترین برخوردها هم حتی در بدترین شرایط یهو یه نکته طنز گیر میارم و ول کُنش نمی شم! واقعیت اینه که تمایل عجیبی دارم به جو عوض کردن(همون جو کثیف کردن ِ بعضیا!) عجیب این که از طنزهایی که گیر میارم اغلب باعث شادی اطرافیان می شه ولی ته چیزی که بوده، اغلب تلخه! گاهی خیلی تلخ! فقط کافیه یک کم بازش کنم! همین!