لینک این مطلب ِ آلیس رو برای بچه ها آفلاین گذاشته بودم! دیروز سمیرا با ناراحتی می گفت: "وقتی خوندم یاد تو افتادم!" و من که ذوق مرگ می شم(حالا نه به همین شدتی که گفتم) از اینکه لااقل تصویرم به چیزی که براش سعی می کنم شبیه! البته اصرار دارم بر بیان ِ این که، نه که نوع دیگرِ زندگی رو زیر سوال ببرم ولی این نوعش با کمی اسانس و مزه چیز دیگریه!

پ.ن. بی حرف و حدیث؛ آدمهای تنهای دوست داشتنی، آدمهای آزاد
پ.ن. زیاد نگرانم نباشید، کلا اینجورم!