ستاره را افروخته ام،
سکوت را صدا زده ام،
سادگی را آراسته ام،
سایه را سراغ گرفته ام،
سیاهی را رنگ زده ام،
سردی را آغوش گشاده ام،
و سرگردانی را سامانی داده ام.

اینت!
هفت سینی که چیده ام
به سالیان ِ دراز
با ضرباهنگ قلبی تپنده
میان تُنگ ِ تَنگ استخوانی اش

و دریغ از سالی که نو نمی شود!