»» از دوستيهايم

یه همکاری داشتیم نزدیک بازنشستگیش رسیده بود ولی هم سنش هنوز مناسب کار کردن بودهم تقریبا بهش نیاز بود، زد و سر این بازنشستگی که باید سمتش رو به یکی از دوستانش تحویل میداد مشکلاتی بوجود اومد. اینطور که اگه بازنشست می شد دوستش که اونم چندوقت دیگه بازنشست می شد جای اونو می گرفت ومسئولیت بخش به اون می رسید. سر این موضوع که نفر اول نمی خواست بازنشست بشه و نفر دوم دلش اون سمت رو می خواست یه کدورتی پیش اومد. نفر اول که هنوز وقت داشت تا بازنشستگی، رفت و درخواست داد که بازنشستش کنند. بعدا که مراسم خداحافظیش بود به ما چندنفر که در جریان ناراحتیها بودیم گفت : "رفتم خونه با همسرم صحبت کردم و ماجرا رو براش تعریف کردم. اونم گفت بهتره تا هنوز حرمتها حفظ شده خودت درخواست بدی ، به هرحال شما دونفر همزمان با هم وارد شدید و دوستای خوبی بودید برای هم تو تمام این مدت. حالا ارزش نداره واسه چند ماه و یه ریاست الکی این همه سال رو خراب کنید. دوستیهاتون بیشتر از این ارزش داره، فکر کن به اون سمت احتیاج داشته یا نیاز مالی به حقوق اون چند ماه داشته و بگذر. یه زمانی اشتباه پیش میاد دیگه. و دیدم خب راست می گه کم در حقم خوبی نکرده و کم روزای خوب با هم نداشتیم و شاید واقعا به اون پست نیاز داشته و فشار باعث شده اینطور رفتار کنه. من می تونم فعلا تحمل کنم همونطور که اون منو تو روزای سخت تحمل کرد."اونا هردو بازنشست شدند با اینکه نفر اول صرف نظر از مزایای مالی از یه سری مزایای همکار بودن و با دوستان بودن و لذت در جمع بودن محروم شد. تا جائیکه خبر دارم هنوز با هم دوست هستند گیرم با یه کم دلخوری و شرمندگی هردو سر اون موضوع. گمونم بهتره تو بعضی رابطه هام منم بازنشستگی زودتر از موعد بدم.

ئه‌سرين |‌ April 21, 2005 04:47 PM | نظر (14)| هرچی

ئسرين جان آره همون طرفای حافظه....خيابون نوفل لوشاتو......آدرس دقيقش رو بايد بگيرم چون تو يه کوچه باريک و بی نام و نشونه.....

مادر بزرگ آپديت نميکنی؟ بازنشسته شدی اوقات فراغتت زياد شده!

بازخريد من خودتو خلاص!‌ من که دارم همين کارو می کنم! راستی: بهتری؟

اگه عکست رو تو اورکات نديده بودم ميگفتم هفتاد سالته ها اين حرفا چيه دختر!

سلام ئه سرين خيلی خوشحال شدم که تونستم وبلاگت رو دوباره پيدا کنم، نوشته هات رو خيلی دوست داشتم و دارم

ئه‌سرین گیان حالا کو تا بازنشستگی! تازه اول جوونيته!

بعضي از دوستي‌ها قابل احترامه و حفظ اون واجب. اما گاهي وقتها اگه طرفت آدم حسابي نباشه هرچقدر بهش محبت كني خيال ميكنه وضيفه‌ت بوده يا اينكه خري. بنابراين ابتدا آدم مطمئن بشه رفيقش چه مدلي بوده بعد براش خرج كنه تا مثل من يكي بعد ازn صدسال رفاقت مثل خر توش گير نكنيد.

از اين بازنشستگی ها هميشه هست . فقط تا وقتی هستيم که راه هامون نزديک هم هستن . وقتی که شرايط عوض بشن قطعا تقاضای بازنشستگی پيش از موعد خواهيم کرد و در عوض دوباره به جا های ديگه در کنار کسانی که راههاشون نزديک ما هستن تقاضای استخدام ميديم . :)

با این نظریه موافقم. اگه اون دوستی ارزش حفظ شدن داره باید با دردسر های بازنشستگی پیش از موعدش ساخت ...

هميشه لازم نيست برای حفظ روابط بازنشستگی رو انتخاب کرد . من فکر می کنم راه های ديگه ای هم ميشه پیدا کرد. راستش بايد تو شرايط باشی و اون وقت بهترين تصميم رو می تونی بگيری.

ای بابا زوده واسه اين حرفا ...

بابا تو جوونی!دو نقطه پی:))

من هم معتقدم ارزش دوستی ها خيلی بيشتر از اين حرفاست

سلام . قاط زدی امشب.... ببين آدم ها وقتی عشقشون بکشه می رن .. منتظر آدم نمی شن . برا من که اين جور يبوده